Εν τόπω στυγερώ - En un sitio atroz - In a flagitious place - Dans un lieu abominable

Σκέψεις - Thoughts - Pensamientos - Réflexions - Riflessiones - мысли

My Photo
Name:
Location: Πλανήτης Γη - Tierra - Terre - Earth

Saturday, April 07, 2007

Γυμνό σώμα

Ο Γιάννης Ρίτσος δικαίως κατά την γνώμη μου θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ποιητές του 20ού αιώνα σε ολόκληρο τον κόσμο. Το γυμνό σώμα είναι ένα από τα δείγματα της μοναδικής ικανότητας που έχει να δημιουργεί εικόνες στο μυαλό μας, δίνοντάς μας ταυτοχρόνως πολύ δυνατά συναισθήματα.

Επε:
ψηφίζω τ γαλάζιο.
γ τ κόκκινο.
Κι γώ.

Τ σμα σου ραο
Τ σμα σου πέραντο.
Χάθηκα στ πέραντο.

Διαστολ τς νύχτας.
Διαστολ το σώματος.
Συστολ τς ψυχς.

σο πομακρύνεσαι
Σ πλησιάζω.

να στρο
καψε τ σπίτι μου.

Ο νύχτες μ στενεύουν
στν πουσία σου.
Σ ναπνέω.

γλσσα μου στ στόμα σου
γλσσα σου στ στόμα μου-
σκοτειν δάσος.
Ο ξυλοκόποι χάθηκαν
κα τ πουλιά.

που βρίσκεσαι
πάρχω.

Τ χείλη μου
περιτρέχουν τ᾿ φτί σου.

Τόσο μικρ κα τρυφερ
πς χωράει
λη τ μουσική;

δονή-
πέρα π᾿ τ γέννηση,
πέρα π᾿ τ θάνατο.
Τελικ κι αώνιο
παρόν.

γγίζω τ δάχτυλα
τν ποδιν σου.
Τί ναρίθμητος κόσμος.

Μέσα σε λίγες νύχτες
πς πλάθεται κα καταρρέει
λος κόσμος;

γλσσα γγίζει
βαθύτερα π᾿ τ δάχτυλα.
νώνεται.

Τώρα
μ τ δική σου ναπνο
ρυθμίζεται τ βμα μου
κι σφυγμός μου.

Δυ μνες πο δ σμίξαμε.
νας αἰῶνας
κι ννι δευτερόλεπτα.

Τί ν τ κάνω τ᾿ στρα
φο λείπεις;

Μ τ κόκκινο το αματος
εμαι.
Εμαι γι σένα.

θήνα 24.9.80

9 Comments:

Blogger rodoula-kelly said...

Υπέροχη η λυρική πλευρά του Ρίτσου.

8 April 2007 at 14:50:00 GMT-5  
Blogger rodoula-kelly said...

Δεν έχει να κάνει με το ποίημα αυτό το σχόλιο,αλλά με το what the ''bleep'' do we know?,που είδα ότι έχεις στις ταινίες που προτιμάς. ¨Hρθε στα χέρια μου πριν λίγες μέρες, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ! Το έχω ήδη δει τρεις φορές και κάποια στιγμή θα γίνουν 4.
Tα πολλά επίπεδα συνείδησης μας,οιμεταξύ τους συνδέσεις,συγκρούσεις,εσωτερικές αντιδράσεις..η επίγνωση όλων αυτών μπορεί να μας πάει πολύ μακρυά.

8 April 2007 at 15:03:00 GMT-5  
Blogger Περιπετών said...

Πραγματικά ο λυρικός Ρίτσος είναι συγκλονιστικός για εμένα.

Το έργο που λες είναι ίσως από αυτά που μπορούν να σου αλλάξουν την ζωή ή τουλαχιστον τον τρόπο με τον οποίο την βλέπεις. Το μόνο πρόβλημα είναι πως πρέπει να υπενθυμίζεις συνεχώς στον εαυτό σου την πραγματική φύση των πραγμάτων διότι έχουμε ανατραφεί και εμφυσηθεί με μια τελείως μονοδιάστατη αντίληψη του κόσμου. Γι'αυτό σε ευχαριστώ που μου το θύμησες;)

9 April 2007 at 01:10:00 GMT-5  
Blogger rodoula-kelly said...

Ναι μονοδιάστατη και επιφανειακή τι κρίμμα!!
Και αν πετούσαμε από πάνω μας ότι μας εχει εμφυσηθεί όπως λες,και απλώς πέρναμε το χρόνο να κοιτάμε,με προσοχή και διάθεση κατανόησης, ότι συμβαίνει γύρω μας και κυρίως μέσα μας;

9 April 2007 at 15:54:00 GMT-5  
Anonymous Anonymous said...

Παρασκευή 30

Μερικά πράγματα με εκπλήσσουν ευχάριστα και με συγκινούν τόσο πολύ που τρομάζω. Νιώθω σαν μικρό παιδί που ανακαλύπτει τον κόσμο... κάπως έτσι πρέπει να νιώθουν. Ένα τραγούδι, μια φωτογραφία, ένα ποίημα, ένα τοπίο... και έφυγα...
Σήμερα ο Νικόλας μου έδειξε ένα από τα αγαπημένα του ποιήματα από τον Γιάννη Ρίτσο... τόσο υπέροχο μα τόσο...
Πόσο θα ήθελα να το έχω γράψει εγώ... όχι, όχι να το έχω γράψει... να το έχω ζήσει.

9 April 2007 at 17:51:00 GMT-5  
Blogger Περιπετών said...

Πόσο συχνά αισθάνομαι έτσι που λες. Δυστυχώς ελάχιστοι είναι αυτοί που συμμερίζονται τέτοια συναισθήματα και σκέψεις. Για τους υπόλοιπους είμαστε απλώς ελαφρόμυαλοι ε;:)

10 April 2007 at 10:37:00 GMT-5  
Blogger rodoula-kelly said...

Σε ότι με αφορά εκείνο που εισπράττω ως αίσθηση για το πως με βλέπουν οι άλλοι δεν είναι το ελαφρόμυαλη,είναι όμως σίγουρα το φευγάτη.
Δεν το αρνούμαι για να μη πω πως το υποστηρίζω κιόλας.

10 April 2007 at 10:54:00 GMT-5  
Blogger Περιπετών said...

Και γιατί όχι άλλωστε...όπως είπε ο Καβάφης... αλλά ας το κάνουμε νεο μήνυμα καλύτερα για να το δει κι άλλος κόσμος:)

10 April 2007 at 11:09:00 GMT-5  
Blogger Mythos said...

Μια προσπάθεια για μετάφραση του ποίηματος στα Αγγλικά. Δεν είναι και η καλύτερη...

She said:
I vote for blue.
I for red.
Me too.

Your body is beautiful
Your body is infinite.
I'm lost in infinite.

Expansion of the night.
Expansion of the body.
Contraction of the soul.

While you go away
I come closer.

A star
burned my house

The nights constrict me
in your absense.
I breath you.

My tongue in your mouth
Your tongue in my mouth
dark forest
the lumberjacks are gone
so did the birds.

wherever you are
i exist.

My lips
run through your ear

So small and tender
how can it hold
all the music?

Pleasure
beyond burth,
beyond death.
Final and eternal
present.

I touch the fingers
of your feet.
Innumerable world!

How in a few nights
the whole world
It's created and collapsed?

The tongue touches
deaper than the fingers.
Unifies.

Now
with your breath
my pace
and my pulse
is regulated.

Two months that we haven't seen
a century
and nine seconds

What should i do with the stars
since you are away?

With the red of the blood
I am
I am for you.

8 August 2007 at 14:30:00 GMT-5  

Post a Comment

<< Home